Het Onze Vader nader bekeken

De Hemel lijkt van koper; hoor ik soms verzuchten. En inderdaad, niemand zal ontkennen, dat het meestal lijkt dat God onze gebeden niet (ver-)hoort. En toch, toch staat er in de bijbel. “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, als gij de Vader om iets bidt, zal Hij het u geven in Mijn naam.” (Joh. 16:23b). Bidden wij dan verkeerd? Maar HOE dàn?

Met deze vraag heb ik de hemel bestormd. Voor mij gold op een gegeven moment dat óf dit woord waar was, maar dan was in mijn ogen ook meteen de hele Bijbel waar, óf het was niet waar. In het laatste geval was ik bereid mijn geloof overboord te gooien. Vanaf dat moment gingen er lanzaamaan dingen veranderen. Door te lezen en te bidden leerde ik waar een goed gebed aan diende te voldoen.

Ik merkte regelmatig dat mijn gebed geen eenrichtingsverkeer meer was. Niet dat ik een volmaakte bidder was of ben. Maar er begon zich iets af te teken dat de kenmerken van een relatie begon te krijgen. Vragen werden beantwoord en ik leerde ook een nee als antwoord te accepteren.

Nu is mijn geloof zodanig veranderd dat ik kan zeggen dat ik er veel steun en vreugde door ontvang. Vreugde waar ik andere mensen graag deelgenoot van zou willen maken. Het leek mij daarom geen verkeerd idee om mijn gedachten en ervaringen over het bidden aan de hand van het  “Onze Vader” eens, op papier te zetten. Het “Onze Vader” is ons immers van God gegeven en bevat naar mijn idee daarom universele elementen die voor elk (persoonlijk) gebed gelden. Het is geen theologische benadering: ik ben immers geen theoloog. Maar een benadering vanuit MIJN gevoel en ervaringen die ik hiermee weer wil geven.

Indien u deze studie aandachtig wilt volgen is het aan te raden elke dag slechts één hoofdstukje te lezen om dit rustig op u in te laten werken.

Ake van Andel